O Ikaw nga maluluy-ong Ginoo! Gilalang Mo ang tanang katawhan gikan sa samang banay. Ikaw nagmando nga ang tanan mahisakop sa samang panimalay. Diha sa Imong Balaang Atubangan silang tanan Imong mga alagad, ug ang tanang katawhan gipanalipdan sa silong sa Imong Tabernakulo; ang tanan naghugpong sa Imong Talad sa Paghatag; ang tanan nalamdagan sa kahayag sa Imong Pagbantay.

O Diyos! Ikaw nga maluluy-on sa tanan, Ikaw nga naghatag sa tanan, nagpasilong sa tanan, nagtuga og kinabuhi sa tanan. Ikaw naghatag sa matag usa og katakos ug salabutan, ug ang tanan nahimutang ilalom sa Lawod sa Imong Kaluoy.

O Ikaw nga maluluy-ong Ginoo! Hiusaha ang tanan. Itugot nga ang mga tinuohan magkauyon ug himoa ang mga nasod nga magkahiusa, aron sila motan-aw sa usa’g-usa nga sakop sa usa ka banay ug sa tibuok kalibotan nga sama sa usa ka panimalay. Hinaot nga ang tanan mopuyo sa hingpit nga panagdait.

O Diyos! Iusa ang bandila sa kahiusahan sa katawhan.

O Diyos! Tukora ang Labing Dakong Kalinaw.

Idugtong, O Diyos, ang mga kasingkasing.

O Ikaw nga maluluy-on nga Amahan, Diyos! Lipaya ang among mga kasingkasing pinaagi sa alimyon sa Imong gugma. Lamdagi ang among mga mata pinaagi sa Kahayag sa Imong Pag-agak. Dasiga ang among mga dalunggan sa huni sa Imong Pulong ug papuy-a kaming tanan sulod sa Panalipdanan sa Imong Paghatag.

Ikaw ang Kusgan ug ang Makagagahom, Ikaw ang Mapasayluon ug Ikaw ang Tigpasaylo sa mga kasaypanan sa tanang katawhan.

- `Abdu'l-Bahá