Ang himaya maanaa Kanimo, O Ikawng Ginoo sa kalibutan ug Tinguha sa mga nasud. O Ikawng mao ang gipadayag diha sa Labing Halangdong Ngalan, diin ang mga perlas sa kaalam ug pagpamulong nagpakita gikan sa mga litub sa dakong lawod sa Imong kahibalo, ug ang mga langit sa Diyosnong pagpadayag nadayandayanan sa kahayag sa pagsubang sa adlaw sa Imong panagway.

Nangamuyo ako Kanimo, pinaagi nianang Pulong diin ang Imong timailhan nahingpit diha sa Imong mga linalang ug ang Imong timaan natuman diha sa Imong mga alagad, sa paglig-on sa Imong katawhan nga ang panagway sa Kawsa modan-ag sa Imong kamandoan, ug ang mga bandila sa Imong gahum mapakayab diha sa Imong katawhan, ug mga estardante sa Imong pag-agak mapasaka diha sa Imong kayutaan.

O Ginoo ko! Nakita Mo silang naggunit sa pisi sa Imong grasya ug hugot nagkupot sa sidsid sa hapin sa Imong kamahatagaon. Imando alang kanila kadtong makapahaduol nila nganha Kanimo, ug pugngi sila sa tanang butang gawas Kanimo.

Gipangamuyo ko Kanimo, O Ikawng Hari sa paglalang ug ang Magbalantay sa makita ug dili makita sa paghimo kanilang mobarug, alang sa pag-alagad sa Imong Kawsa, nga sama sa usa ka lawod nga naglihok lamang sa Imong kahimuot, nga nagdilaab sa kalayo sa Imong Sagradong Kahoy, nagsiga sa kapunawpunawan sa langit sa Imong kabubut-on. Sa pagkamatuod, Ikaw ang Usang makagagahum, Kinsa walay gahum sa tibuok kalibutan o kusog sa mga nasud ang makagun-ob. Wala nay laing Diyos gawas Kanimo, ang Usa, ang Dili ikatandi, ang Magbalantay, ang Nabuhi sa Kaugalingon.

- Bahá'u'lláh