Luwalhati sa Iyo, O Panginoon kong Diyos! Ipinamamanhik ko sa Iyo sa Iyong Pangalan na sa pamamagitan niyon ay naitatag ang Iyong kagandahan sa trono ng Iyong Kapakanan, at sa Iyong Pangalan na sa pamamagitan niyon ay binago Mo ang lahat ng bagay, at inipon Mo ang lahat ng bagay, at ginantimpalaan ang lahat ng bagay, at iningatan ang lahat ng bagay, at pinanatili ang lahat ng bagay—ipinamamanhik ko sa Iyo na tanuran ang kawaksing babaing ito na tumakas patungo sa kublihan Mo, at humanap ng kanlungan sa Kaniya na kung Kanino Ikaw Mismo ay nahahayag, at naglagak ng kaniyang buong pagtitiwala at pag-asa sa Iyo.

Siya ay may sakit, O aking Diyos, at napasa-lilim ng punungkahoy ng Iyong pagpapagaling; naghihirap, at tumakas tungo sa Lunsod ng Iyong pagkukupkop; may karamdaman, at humarap sa Ulong-Bukal ng Iyong pagtatangkilik; labis na nagdurusa, at nagmadaling makarating sa Batis ng Iyong kapayapaan; nabibigatan sa pagkakasala, at nagharap ng kaniyang mukha sa liwasan ng Iyong pagpapatawad.

Damtan Mo siya, sa pamamagitan ng Iyong paghahari at ng Iyong mapagmahal na kahabagan, O aking Diyos at aking Mahal, ng saplot ng Iyong balsamo at ng Iyong lunas, at painumin siya sa kopa ng Iyong kahabagan at ng Iyong pagtatangkilik. Gayon din, ipagtanggol siya sa bawat paghihirap at pagkakaramdam, sa lahat ng dusa at sakit, at sa alinmang maaaring maging kasuklam-suklam sa Iyo.

Tunay na Ikaw ay lubhang maluwalhati sa ibabaw ng lahat ng iba liban sa Iyo. Tunay na Ikaw ang Tagapagpagaling, ang Ganap sa lahat, ang Tagapag-ingat, ang Laging-Nagpapataawad, ang Pinakamahabagin.

- Bahá'u'lláh