Ang dalanging ito, na inihayag ni ‘Abdu’l-Bahá, ay binabasa sa Kaniyang Dambana. Ginagamit din ito sa pansariling panalangin.

Sinumang umusal sa dalanging ito nang may kapakumbabaan at kataimtiman ay maghahatid ng galak at tuwa sa puso ng Tagapaglingkod na ito: ito ay magiging tulad na rin ng pakikipagtagpo sa Kaniya nang harapan.

Siya ang Maluwalhati sa Lahat! O Diyos, aking Diyos! Mapagkumbaba at may luha, ako ay nagtataas ng aking nagsusumamong mga kamay sa Iyo at nagtatakip ng aking mukha sa alabok ng Pintuan Mong iyan, na higit na dakila kaysa kaalaman ng maalam, at sa papuri ng lahat ng lumuluwalhati sa Iyo. Malingap na itunghay Mo sa Iyong tagapaglingkod na hamak at aba sa Iyong pintuan, ang mga sulyap ng mga mata ng Iyong kahabagan at itubog Mo siya sa Karagatan ng Iyong walang hanggang biyaya.

Panginoon! Siya ay isang dukha at abang tagapaglingkod Mo, na nabighani at nagsusumamo sa Iyo, bihag sa Iyong kamay, mataimtim na dumadalangin sa Iyo, nagtitiwala sa Iyo, lumuluha sa harap ng Iyong mukha, tumatawag sa Iyo, at nagmamakaawa sa Iyo, nagsasabing:

O Panginoon, aking Diyos! Bigyan Mo ako ng Iyong biyaya nang upang makapaglingkod sa Iyong mga minamahal, palakasin ako ng aking paglilingkod sa Iyo, tanglawan ang aking noo ng liwanag ng pagsamba sa Iyong liwasan ng kabanalan, at ng dalangin sa Iyong maharlikang Kaharian. Tulungan Mo akong huwag maging makasarili sa makalangit na bungad ng Iyong pintuan, at tulungan ako na makahiwalay sa lahat ng mga bagay sa loob ng Iyong banal na mga kapaligiran. Panginoon! Painumin Mo ako sa kalis ng di-pagkamakasarili; damtan ako ng damit niyon. At sa karagatan niyon at itubog ako. Gawin akong tulad ng alabok sa linalakaran ng Iyong mga minamahal, at tulutang maihandog ko ang aking kaluluwa para sa lupang pinadakila ng mga bakas ng Iyong mga pinili sa Iyong landas, O Panginoon ng Kaluwalhatian sa Kataas-taasan.

Sa pamamagitan ng dalanging ito ay tumatawag sa Iyo ang tagapaglingkod Mo, sa bukang-liwayway at sa panahon ng magdamag. Bigyang-katuparan ang hangarin ng kaniyang puso, O Panginoon. Tanglawan ang kaniyang puso, pagalakin ang kaniyang dibdib, paningasin ang kaniyang tanglaw, nang upang mapaglingkuran niya ang Iyong Kapakanan at ang Iyong mga tagapaglingkod.

Ikaw ang Tagapagkaloob, ang Maawain, ang Pinakamapagpala, ang Mapagbigay-biyaya, ang Mahabagin, ang Madamayin!

- `Abdu'l-Bahá