ΜΕΓΑΛΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ - Απαγγέλλεται µια φορά το εικοσιτετράωρο –

Όποιος επιθυµεί να απαγγείλει αυτή την προσευχή, στέκεται όρθιος και στρέφεται προς το Θεό, και καθώς στέκεται στη θέση του, κοιτάζει προς τα δεξιά και προς τα αριστερά, σαν να περιµένει το έλεος του Κυρίου του, του Παντελεήµονα, του Οικτίρµονα. Κατόπιν λέγει:

Ω Εσύ, ο Οποίος είσαι ο Κύριος όλων των ονοµάτων και ο ∆ηµιουργός των Ουρανών!

Σε ικετεύω στο όνοµα Εκείνων, οι οποίοι είναι οι χαραυγές της αόρατης Ουσίας Σου, της Πλέον Υπέροχης, της Πανένδοξης, µετάτρεψε την προσευχή µου Σε φωτιά που θα κάψει τα πέπλα τα οποία µε έχουν αποκλείσει από την ωραιότητά Σου, και σε φως, που θα µε οδηγήσει στον ωκεανό της Παρουσίας Σου.

Υψώνει κατόπιν τα χέρια του ικετευτικά προς το Θεό - ευλογηµένος και εξυψωµένος ας είναι - και λέγει:

Ω Εσύ Επιθυµία του κόσµου και Αγαπηµένε των Εθνών! Εσύ µε βλέπεις να στρέφοµαι προς Εσένα, να είµαι απαλλαγµένος από κάθε προσκόλληση σε οποιονδήποτε εκτός από Σένα και να κρατώ γερά το σχοινί Σου, µε την κίνηση του οποίου έχει ταραχτεί ολόκληρη η δηµιουργία. Είµαι ο δούλος Σου, ω Κύριέ µου, και ο γιος του δούλου Σου. Κοίταξέ µε, είµαι έτοιµος να κάνω τη θέλησή Σου και την επιθυµία Σου, και δεν επιθυµώ τίποτε άλλο εκτός από την ευχαρίστησή Σου. Σε ικετεύω στο όνοµα του Ωκεανού του ελέους Σου και του Ήλιου της χάρης Σου, κάνε το δούλο Σου όπως Εσύ επιθυµείς και Σε ευχαριστεί. Στο όνοµα της δύναµής Σου, η οποία είναι υπεράνω κάθε µνείας και επαίνου! Οτιδήποτε έχει αποκαλυφτεί από Σένα είναι η επιθυµία της καρδιάς µου και το αγαπηµένο της ψυχής µου. Ω Θεέ, Θεέ µου! Μην κοιτάζεις τις ελπίδες µου και τις πράξεις µου, αλλά τη θέλησή Σου που έχει περιβάλλει τους ουρανούς και τη γη. Μα το Μέγιστο Όνοµά Σου, ω Εσύ Κύριε όλων των Εθνών! Επιθυµώ µόνο ό, τι Εσύ έχεις επιθυµήσει και αγαπώ µόνο ό, τι Εσύ αγαπάς.

Γονατίζει κατόπιν, και κλίνοντας το µέτωπό του προς τη γη, λέγει: Εξυψωµένος είσαι Εσύ υπεράνω της περιγραφής οποιουδήποτε εκτός από Σένα και της κατανόησης οποιουδήποτε άλλου εκτός από Σένα.

Μετά σηκώνεται όρθιος και λέγει: Κάνε την προσευχή µου, ω Κύριέ µου, µια πηγή ζώντων υδάτων, µέσω της οποίας να ζω όσο διαρκεί η κυριαρχία Σου, και να Σε µνηµονεύω σε κάθε κόσµο από τους κόσµους Σου.

Υψώνει πάλι τα χέρια του ικετευτικά και λέγει: Ω Εσύ από το χωρισµό του Οποίου καρδιές και ψυχές έχουν λιώσει και από τη φωτιά της αγάπης του Οποίου ολόκληρος ο κόσµος φλέγεται! Σε ικετεύω στο Όνοµά Σου, µέσω του οποίου έχεις υποτάξει ολόκληρη την πλάση, µη µου στερείς εκείνο που είναι κοντά Σου, ω Εσύ ο Οποίος κυβερνάς όλους τους ανθρώπους! Συ βλέπεις, ω Κύριέ µου, αυτό τον ξένο να σπεύδει προς την πιο εξυψωµένη οικία του κάτω από το θόλο του µεγαλείου Σου και µέσα στον περίβολο του ελέους Σου· και αυτό τον παραβάτη να αναζητεί τον ωκεανό της συγχώρησής Σου, αυτό τον ταπεινό την αυλή της δόξας Σου και το φτωχό αυτό πλάσµα την ανατολή του πλούτου Σου.

Εσύ έχεις την εξουσία να διατάζεις οτιδήποτε επιθυµείς. Μαρτυρώ ότι Εσύ πρέπει να δοξάζεσαι για τις πράξεις Σου, να υπακούγεσαι στις εντολές Σου και να παραµένεις αδέσµευτος στις προσταγές Σου.

Υψώνει κατόπιν τα χέρια του, και επαναλαµβάνει τρεις φορές το Μέγιστο Όνοµα τα χέρια στα γόνατα ενώπιον του Θεού - ευλογηµένος και εξυψωµένος ας είναι - λέγει:

Εσύ βλέπεις, ω Θεέ µου, πως έχει διεγερθεί το πνεύµα µου µέσα στα µέλη του σώµατός µου, στον πόθο του να Σε λατρεύει και στην επιθυµία του να Σε θυµάται και να Σε εξυµνεί· Πως µαρτυρεί εκείνο που η Γλώσσα της Εντολής Σου έχει µαρτυρήσει στο βασίλειο του λόγου Σου και στον ουρανό της γνώσης Σου. Επιθυµώ σ’ αυτή τη θέση, ω Κύριέ µου, να Σε παρακαλέσω για όλα που είναι κοντά Σου, για να διαδηλώνω τη φτώχεια µου και να εκθειάζω τη γενναιοδωρία και τα πλούτη Σου, να δηλώνω την αδυναµία µου και να διακηρύσσω την ισχύ Σου και τη δύναµή Σου.

Μετά σηκώνεται, και υψώνει τα χέρια δύο φορές ικετευτικά, και λέγει: ∆εν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από Σένα, τον Παντοδύναµο, τον Ευεργετικό στους πάντες.

∆εν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από Σένα, το ∆ιατάζοντα στην αρχή και στο τέλος. Ω Θεέ, Θεέ µου! Η συγχώρησή Σου µε έχει ενθαρρύνει και το έλεός Σου µε έχει δυναµώσει, και το κάλεσµά Σου µε έχει ξυπνήσει, και η χάρη Σου µε έχει σηκώσει και µε έχει οδηγήσει σε Σένα. ∆ιαφορετικά, ποιός είµαι εγώ που θα τολµούσα να σταθώ στην πύλη της πόλης της εγγύτητάς Σου, ή να στρέψω το πρόσωπό µου προς το φως που λάµπει από τον ουρανό της θέλησής Σου; Εσύ βλέπεις, ω Κύριέ µου, το αξιολύπητο αυτό πλάσµα να κτυπά την πόρτα της χάρης Σου, και αυτή την εφήµερη ψυχή να αναζητά τον ποταµό της αιώνιας ζωής από τα χέρια της ευεργεσίας Σου. Σε Σένα είναι πάντοτε η εντολή, ω Εσύ ο Οποίος είσαι ο Κύριος όλων των ονοµάτων· και σε µένα αρµόζει η υπακοή και η πρόθυµη υποταγή στη θέλησή Σου, ω ∆ηµιουργέ των ουρανών!

Κατόπιν υψώνει τα χέρια του τρεις φορές, και λέγει: Μεγαλύτερος είναι ο Θεός από οποιονδήποτε µεγάλο!

Γονατίζει κατόπιν και κλίνοντας το µέτωπο προς τη γη, λέγει: Πολύ ψηλά βρίσκεσαι Εσύ για να ανέβει η εξύµνηση αυτών που βρίσκονται κοντά Σου στον ουρανό της εγγύτητάς Σου, ή για τα πουλιά των καρδιών εκείνων που είναι αφοσιωµένοι σε Σένα, να φτάσουν στη θύρα της πύλης Σου. Μαρτυρώ ότι υπήρξες καθαγιασµένος υπεράνω όλων των ιδιοτήτων και άγιος υπεράνω όλων των ονοµάτων. ∆εν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από Σένα, τον Πλέον Εξυψωµένο, τον Πανένδοξο.

Κάθεται κατόπιν και λέγει: Μαρτυρώ εκείνο που έχουν µαρτυρήσει όλα τα δηµιουργήµατα και τα ουράνια πλήθη, και οι κάτοικοι του ύψιστου Παραδείσου, και πέραν αυτών η ίδια η Γλώσσα του Μεγαλείου από τον πανένδοξο Ορίζοντα, ότι Εσύ είσαι ο Θεός, ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από Σένα, και ότι Αυτός ο Οποίος έχει φανερωθεί είναι το Απόκρυφο Μυστήριο, το Πολύτιµο Σύµβολο, µέσω του Οποίου τα γράµµατα της λέξης "Γενηθήτω" έχουν ενωθεί και συνδεθεί. Μαρτυρώ ότι είναι Αυτός του Οποίου το όνοµα έχει καταγραφεί µε την Πένα του Υψίστου και ο Οποίος έχει αναφερθεί στα Βιβλία του Θεού, του Κυρίου του Θρόνου του ουρανού και της γης.

Στέκεται κατόπιν όρθιος και λέγει: Ω Κύριε όλης της ύπαρξης και Κτήτορα όλων των πραγµάτων, ορατών και αοράτων! Εσύ αντιλαµβάνεσαι τα δάκρυα και τους στεναγµούς µου, και ακούς τα παράπονά µου, τους οδυρµούς µου και το θρήνο της καρδιάς µου. Μα τη δύναµή Σου! Οι παραβάσεις µου µε έχουν εµποδίσει να Σε πλησιάσω και οι αµαρτίες µου µε έχουν κρατήσει µακριά από την αυλή της αγιότητάς Σου. Η αγάπη Σου, ω Κύριέ µου, µε έχει πλουτίσει, ο αποχωρισµός από Σένα µε έχει καταστρέψει και η αποµάκρυνση από Σένα µε έχει φθείρει. Σε ικετεύω στα βήµατά Σου σ’ αυτή την ερηµιά, στο όνοµα των Λόγων “Ιδού Εγώ. Ιδού Εγώ", που έχουν προφέρει οι Εκλεκτοί Σου σ’ αυτή την απεραντοσύνη, και στην πνοή της Αποκάλυψής Σου, και των ήπιων ανέµων της

Αυγής της Φανέρωσής Σου, όρισε να ατενίζω την ωραιότητά Σου και να τηρώ οτιδήποτε βρίσκεται στο Βιβλίο Σου.

Επαναλαµβάνει µετά το Μέγιστο Όνοµά τρεις φορές, σκύβει και µε τα χέρια στα γόνατα, λέγει!

∆όξα σε Σένα, ω Θεέ µου, που µε έχεις βοηθήσει να Σε θυµούµαι και να Σε δοξάζω, και µου έκανες γνωστό Εκείνον ο Οποίος είναι η Χαραυγή των σηµείων Σου και µε έκανες να υποκλιθώ µπροστά στην Κυριαρχία Σου, να ταπεινωθώ µπροστά στη Θεότητά Σου και να αναγνωρίσω εκείνο που έχει προφερθεί από τη Γλώσσα του µεγαλείου Σου.

Μετά σηκώνεται και λέγει:

Ω Θεέ, Θεέ µου! Η πλάτη µου είναι λυγισµένη από το φόρτο των αµαρτιών µου και η απερισκεψία µου µε έχει καταστρέψει. Οποτεδήποτε αναλογίζοµαι τις κακές µου πράξεις και την καλοσύνη Σου, η καρδιά µου λιώνει µέσα µου και το αίµα µου βράζει µέσα στις φλέβες µου.

Μα την Ωραιότητά Σου, ω Εσύ Επιθυµία του κόσµου! Κοκκινίζω όταν υψώνω το πρόσωπο µου προς Εσένα και τα ικετευτικά µου χέρια ντρέπονται να τεντωθούν προς τον ουρανό της ευεργεσίας Σου. Εσύ βλέπεις, ω Θεέ µου, πως τα δάκρυά µου µε εµποδίζουν να Σε θυµούµαι και να εκθειάζω τις αρετές Σου, ω Εσύ Κύριε του Θρόνου του ουρανού και της γης! Σε ικετεύω στο όνοµα των σηµείων της Βασιλείας Σου και των µυστηρίων της Εξουσίας Σου, µεταχειρίσου τους αγαπηµένους Σου όπως αρµόζει στη γενναιοδωρία Σου, ω Κύριε όλης της ύπαρξης, και όπως αξίζει στη χάρη Σου, ω Βασιλέα των ορατών και των αοράτων!

Επαναλαµβάνει κατόπιν το Μέγιστο Όνοµά τρεις φορές, γονατίζει και µε το µέτωπό του στη γη, λέγει:

∆όξα σε Σένα, ω Θεέ µας, γιατί Εσύ µας έχεις στείλει εκείνο το οποίο µας προσελκύει κοντά Σου και µας εφοδιάζεις µε κάθε αγαθό που έχει σταλεί από Σένα στα Βιβλία και στις Γραφές Σου. Προστάτευσέ µας, Σε ικετεύουµε, ω Κύριέ µου, από τα πλήθη των ανώφελων ψευδαισθήσεων και µάταιων φαντασιώσεων. Εσύ, αληθινά, είσαι ο ∆υνατός, ο Παντογνώστης.

Υψώνει µετά το κεφάλι του, κάθεται και λέγει:

Μαρτυρώ, ω Θεέ µου, εκείνο που οι Εκλεκτοί Σου έχουν µαρτυρήσει και αναγνωρίζω εκείνο που οι κάτοικοι του ύψιστου Παραδείσου και εκείνοι που έχουν περιβάλλει τον ισχυρό Σου Θρόνο, έχουν αναγνωρίσει. Τα βασίλεια της γης και του ουρανού είναι δικά Σου, ω Κύριε των κόσµων!

- Bahá'u'lláh